Om over na te denken...
Met vastberaden liefde overwin je elke vijand.

Slechts één kaarsvlam volstaat om een duistere kamer te verlichten.

Niet iedereen kan stralen als een ster voor de wereld, maar ieder kan in zijn eigen omgeving schijnen als een kaarsvlam.

Zeg niet ja of nee, maar wees een stille getuige.

Wie alles geeft, krijgt er alles voor terug.

Elke daad die we hebben gesteld, hoe negatief ook, kan worden goedgemaakt.

 

Onze bezoekers...
mod_vvisit_counterVandaag1
mod_vvisit_counterGisteren30
mod_vvisit_counterWeek61
mod_vvisit_counterMaand300
mod_vvisit_counterTotaal109671
Wie is online
We hebben 34 gasten online
Home Getuigenissen

Verhaal van: Jeannine

Aan iedereen,

Via deze weg wil ik nogmaals een woord van dank uitbrengen aan Eddy alsook aan Elvire.
Het is echt dankzij de informatie die ik heb opgedaan via het lezen van de "Hij en ik" boeken, dat ik gisteren op datum van woensdag 16 februari 2011 een hele grote stap heb gezet in het spirituele proces dat de ware betekenis van het woord "moed" omvat.
Ik werd namelijk genoodzaakt om op deze dag mijn 35 jarige zoon ten graven te dragen.
Hij was reeds op jeugdige leeftijd in aanraking gekomen met het meest gevaarlijke moordwapen dat er bestaat, namelijk "de drugs."
Hij raakte steeds verder verzeild in die vreselijke verslaving, totdat het uiteindelijk fataal is afgelopen.
De enige wens die ik nog kon koesteren was om tijdens de uitvaart plechtigheid nog eenmaal een woord te richten tot mijn zoon.

In de normale zin van het woord zou ik echt niet in staat zijn om ook maar één woord luidop uit te brengen tijdens de uitvaart plechtigheid.
Maar dankzij de steun van Elvire, en het vertrouwen dat ik stel in Eddy die vertoeft in het hiernamaals heb ik mijn normale aardsgebonden "ik zijn" ter zijde kunnen schuiven zodat ik de nodige spirituele kracht kon boven halen om dat "zo" belangrijke gesprek naar mijn zoon toe, te voeren.

Tenslotte ben ik er me terdege van bewust dat het "ik" was die mijn zoon reeds vele jaren aanpordde om al zijn moed boven te halen, zodat hij zichzelf in staat kon stellen om die vreselijke verslaving de rug toe te keren.
Dus was het nu een vaststaand feit dat ook ik "mijn" moed hoorde boven te halen om te kunnen doen wat ik nog zo graag wilde doen.
En of men het geloven of niet, maar ik heb al mijn moed boven gehaald en het gesprek gevoerd.

En bij deze wil ik via het gastenboek en getuigenpagina dit gesprek delen met alle mensen die geconfronteerd werden of zullen worden met deze vreselijke realiteit. 
Zelfs indien ik met deze tekst slechts één iemand mijn steun kan betuigen, wel dan zal ik me een gelukkig iemand prijzen.
Ik weet maar al te goed dat niemand, maar dan ook niemand die aan dit probleem niet gekend is, in de verste verte niet kan begrijpen hoeveel verdriet, pijn en onrust dit teweeg brengt in het leven van het slachtoffer zelf, evenals in het leven van de naaste verwanten.

Dean

De angst die me reeds vele jaren bekroop heeft nu een ware vorm aangenomen
Je allergrootste vijand is in zijn opzet geslaagd, hij heeft je het leven benomen
Die massamoordenaar gaat overal heel sluw te werk
Hij stelt aan zijn wandaden “paal noch perk”
(D.R.U.G) dat zijn die griezel zijn initialen.

En zij allen die met hem in contact zijn gekomen, hebben reeds een hoge prijs moeten betalen.
Hij is een lafaard op ieder gebied.
En mededogen, neen hoor dat woord kent hij niet.
Ook onze familiale band heeft hij teniet gedaan
Hij heeft ervoor gezorgd dat ik aan de zijlijn, in de kou moest blijven staan
Door hem ging onze relatie steeds meer verkoelen
Ik raakte je stilaan kwijt, ik kon het duidelijk aanvoelen.
Mijn moederhart werd verscheurd door verdriet en pijn.

En toch bleef ik vastberaden om die smeerlap te vlug af te kunnen zijn
Ik wist maar al te goed dat ik met betutteling dit gevecht niet kon winnen
Dus probeerde ik jou op een drastische manier te laten bezinnen.
Ik stelde alles in het werk om je, je eigen wil te laten doorbreken.
En daarvoor werd ik door de buitenwereld wel eens scheef bekeken
Men zal gedacht hebben, amai wat een harde tante is die Jeannine.
Maar geloof me, niemand weet welke pijn ik voel binnenin.

Tot mijn grote spijt heb ik geen positief resultaat kunnen behalen, want jij hebt je omgang met de vijand met je leven moeten betalen.
Ik weet dat je meermaals je uiterste best deed om hem te ontlopen.
En toch kwam hij telkens weer terug in je leven geslopen
Het resultaat daarvan is nu wel voor iedereen gekend.
We hebben hem niet naar de verdoemenis gekregen, dat lelijk serpent.
Het is enkel en alleen doordat hij je steeds bleef belagen.
Dat wij jou vandaag naar je laatste rustplaats moeten dragen.
Emotie tonen was aan jou niet besteed.

Maar toch wil ik nogmaals zeggen “ik hou van jou” en hoop dat je dat niet vergeet.
Gelukkig ben ik in het volste vertrouwen dat we onze verstandhouding in het hiernamaals verder kunnen opbouwen.
Wanneer die dag zal aanbreken dat weet ik nog niet.
Maar het geeft me de kracht om verder te gaan met die mogelijkheid in het verschiet.

Het enige dat me nu nog rest is om te aanvaarden en verder te gaan.
Zonder jou aan mijn zijde in dit aardse bestaan.

Het ga je goed!



 

Reacties  

 
-1 #11 Elvire 16-02-2014 04:34
Ter herinnering

Uit diep respect voor Jeannine die op 16 februari 2011 pijnlijk afscheid heeft moeten nemen van haar zoon Dean.

Elvire
Citeer
 
 
+2 #10 marleen 31-08-2013 14:50
ik weet wat mevrouw door maakt en wens haar veel sterkte toe
Citeer
 
 
+1 #9 Elvire 15-06-2013 17:59
Jeannine

Het noodlot geeft je ook nu weer zwaar te lijden
want het heeft je genoodzaakt om vandaag je moeder naar haar laatste rustplaats te begeleiden.
Toch heb je tijdens de uitvaartplechti gheid nog maar eens bewezen
dat jij je door hem helemaal niet laat bedezen.
Ondanks je immense voeling van verdriet en pijn
kreeg je het toch klaargespeeld om ter ere van je moeder een speech af te steken in ons aller bijzijn.
Ik wil het dan ook zeker niet nalaten om jou te zeggen
hoe trots ik ben om zulke waardige vriendin te mogen hebben.
Ik wens jou en je familie nog heel veel sterkte toe.
En indien je een luisterend oor behoeft, kom dan maar gerust na me toe.
Citeer
 
 
+1 #8 Wendy & Weske 18-02-2013 17:51
Liefste Jeannine,

We zijn weer een jaar verder..
Nog steeds is onze bewondering naar jou toe gegroeid.
Je bent een prachtige vrouw waar vele mensen nog een ferme les kunnen van leren.
De waardige manier waarop jij met dit pijnlijk verdriet kunt omgaan verdient enorm veel respect van ieder waardig mens op aarde.
Wij weten dan ook heel zeker dat Dean ontzettend trots is op zen mama !!!
Verder wensen wij Dean nog heel veel succes en genegenheid toe met zijn leerschool in zijn huidige omgeving.

groetjes
Wendy & Weske
Citeer
 
 
+1 #7 Elvire 16-02-2013 08:05
Hey Jeannine

Ik heb zojuist mijn hoofd even richting hiernamaals geheven
om aan Dean een teken van steun te geven.
Ik wilde hem namelijk even laten weten
dat ik hem helemaal niet ben vergeten.
Maar ook liet ik het zeker niet na
om hem nogmaals te zeggen hoe trots ik ben op zijn ma.
Ik zei hem dat ze haar verdriet op zulke waardige manier met
zich mee kan dragen
dat ze dagelijks verder gaat zonder zichzelf te beklagen.
Ik zei hem dat, ondanks haar moederhart verscheurd is door verdriet en pijn
ze toch kan aanvaarden dat het nu eenmaal zo heeft moeten zijn.
Verder wenste ik hem het allerbeste toe
met de woorden:
Beste Dean, het ga je goe.

Uit eerbetoon
Citeer
 
 
+3 #6 Juanita 28-02-2012 12:18
beste ,
ik ben nog bezig de boeken te lezen , ik heb heel veel bewondering voor elvire , en begrijp ook dat het telkens wel even schrikken was als er nieuws kwam/komt van de overkant, ik heb ook men periodes dat ik dingen voel, gewoon weet of aan denk en het gebeurd , weet niet goed hoe ermee om te gaan maar ik geloof dat de toekomst het al dan niet zal uitwijzen , en als mensen me gek zouden vinden omdat ik zonder bewijs geloof dat er meer is dan wat we met het blote oog kunnen zien dan is het maar zo
lieve groeten juanita
Citeer
 
 
+2 #5 nathalie 23-02-2012 22:49
Jeannine,

Ook ik ben jou zeker niet vergeten en wil je even nog extra moed toespreken .
Wij zijn nu één jaartje verder , toch weet ik zeker dat de pijn niet minder is.
Ik kan je niet zeggen het ga wel beteren want het gemis zal je altijd blijven voelen.
Gelukkig heb je Elvier aan je zijde die op tijd en stond jouw pijn wat kan verzachten.
Maar weet dat wij er zeker ook voor jou zijn ,al is het maar is een schouder voor op uit te huilen .
Ik wens jou de verder kracht en moed toe om spiritueel verder te groeien in dit aardsbestaan .

veel sterkte Nathalie
Citeer
 
 
+3 #4 Wendy 18-02-2012 10:18
Liefste Jeannine,

Via deze weg wil ik je mijn oprechte medeleven en respect betuigen, want ik weet dat dit zo verschrikkelijk pijnlijk moet zijn voor jou.
En toch ben jij zo’n moedige vrouw.
Door de steeds oprechte raad die Elvire en Eddy ons brengen ben jij het bewijs van hoe dit zo’n enorme evolutie kan maken in onze verdere spirituele groei.
Wij wensen jou heel veel sterkte toe en doe zo verder, want wij zijn allemaal heel trots op jou.

Groetjes
Wendy en Weske
Citeer
 
 
+3 #3 Elvire 16-02-2012 18:00
Jeannine
Het is vandaag exact één jaar geleden dat je genoodzaakt werd om je zoon Dean ten graven te dragen.De gevolgen daarvan zijn hartverscheuren d voor een ouder en menigeen komt zulk trauma nooit meer helemaal te boven.
Maar jij hebt reeds een grote sprong gemaakt in je spirituele leerproces en dank zij deze bewustwording heb jij leren "aanvaarden" waardoor je jezelf in staat hebt gesteld om "los te laten".
En het is daarom dat ik vandaag de ganse wereld wil laten weten hoe trots ik op je ben wetende dat langs de éne kant:
je verdriet ondraaglijk is, en je langs de andere kant toch steeds al je moed bovenhaalt om die negatieve voeling niet de overhand te laten nemen. Je hebt ondertussen reeds heel goed begrepen dat het leven is zoals het is, en helemaal niet zoals je zelf zou willen dat het is.
Het is door mensen zoals jij dat het voor Eddy enenals voor mezelf de moeite loont om de boodschappen verder te blijven verspreiden.
Elvire
Citeer
 
 
+1 #2 Mieke 05-01-2012 11:07
Beste Jeannine,
Het is ondertussen reeds januari 2012 ...
Ik las zonet nogmaals je getuigenis door omdat wij, zoals je weet, lotgenotes zijn. Ook ik heb onnoemelijk veel realistische steun gevonden in de boeken! Zonder Eddy en Elvire zou ik het helemaal anders beleven. Het is én blijft onzettend moeilijk maar je vind inderdaad hierdoor de moed om te leren aanvaarden en er realistisch mee te leren omgaan! Het drugsmonster is voor velen een verschrikking ... Maar tegen ons "wapen" kan het niet op!!!! Bedankt Eddy en Elvire!!!! Samen sterkt beste Jeannine!
Citeer
 

Plaats reactie

Je kan hier een reactie acherlaten.
Reacties dienen eerst goedgekeurd te worden door een verantwoordelijke van de website.
Mogen wij u vriendelijk vragen u als 'gast' te gedragen en geen kwetsende reacties achter te laten. Respect en vriendelijkheid zijn nog steeds de hoogste wijsheid.


Beveiligingscode
Vernieuwen